ناگفته ها

تنهایی و تنهایی و تنهایی

و دیگر هیچ

ناگفته ها...

فک میکنم دوباره تنها شدم :) واقعا جز معدود دفعاتیه که از ته قلبم آرزو میکنم واقعی باشه این حرف تلخم چند روزه که از آقای همکلاسی خبری نی منم که بهش پی ام نمیدم البته چشمم آب نمیخوره ادمی نیست که به همین راحتی پا پس بکشه قطعا دلیلی وجود داره نمیدونم.. شاید من اشتباه میکنم البته امیدوارم در هر صورت امیدوارم دیگه ازش خبری نشه :)))))+ نوشته شده در جمعه یکم بهمن ۱۳۹۵ساعت 19:22 توسط بانو ناگفته ها...

خب بسلامتی امتحاناتم تموم شد... فردام باید پروژه هارو ارائه بدیم خداروشکر همچنان از آقای همکلاسی خبری نیس الهه میگه دوباره سر و کلش پیدا میشه وای نه:(اقای م هم همچنان در تلاشه بهم نزدیک شه و جبران مافات کنه انقد که الهه هم فهمیده و امروز مستقیم گف نمیدونم عذاب وجدان گرفته یا علت چیز دیگس به هر حال کاریه که شده :))حالم خوبه دارم عین دخدربچه ها رویا پردازی میکنم که آره .ممکنه اقای س هم حسی شبیه من داشته باشه البته توهمی بیش نی ینی احتمالش خیلی کمه. :((( ب مامان عکسشو نشون دادم میگه چقد خوشگله:))) هنوز با تمام قوا سعی میکنم جلوی پیشرفت این حسو بگیرم من هدف دارم دلم نمیخ ناگفته ها...

می دونی آدما وقتی میگن مثل کوه پشتتیم، دروغ نمیگن، قول الکی نمی دن. فقط کوههاشون مثل همدیگه نیست. مثلا بعضی هاشون همیشه قرص و محکمن و از کنارت جُم نمی خورن. بعضی هاشون هم درسته پشتتن، ولی انقدر بزرگی و سر ِ افراشته ی رو به آسمونشون رو به رُخت می کشن، که خودشون کم کم میشن معضل زندگیت. بعضیاشون توی نگاه اول، انگار دلشون از سنگه و اخلاق و راه و طریقشون صعب العبور. ولی سخت گیریاشون فقط بخاطر اینه که تو رو به اون قله ی زندگی ای که خودشون تجربه کردن برسونن. بعضی هاشون خیلی خوبن. مهربونن و خسته. شبیه یه کوه آتشفشان بزرگن که یه روز انقدر دلتنگ شده که دیگه تحمل سنگینی بغضش رو ند ناگفته ها...